BILATU

lunes, 21 de mayo de 2018

BETI ARTE TELEGRAMA



Telegrama hiltzen ari da. Eta nor da telegrama? galdetuko dute gazteenek. Horixe da adin txikikoa izatearen abantaila eta... defizita, oroimeneko arasak oraindik gutxi beteta baitaude. Noski, ni ere ezin naiz oroitzapenen bidez Samuel Morseren garaietara heldu, baina - aspaldikoa naizenez gero- komunikazio arrunteko bitarteko aproposak izan genituen telegramak sarritan erabili ditut, hartzaile eta igorle moduan. 

Normalean telegramak bi motako mezuak eramaten zituen alde batetik bestera: albiste ona ala txarra: jaiotzak eta heriotzak; merkatal hitzarmen baten itxiera zoriontsua ala lehiakideak irabazi izana; Everestera iritsi dela edo oinarriko kanpamendutik behera egin behar izan dela; unibertsitaterako Valladolideko azterketa gainditu dela ala... (ez, ez gainditzearen albistea emateko ez zen dirurik gastatzen, hobe baitzen hondamendiaren arrazoiak etxera iristean buruz-buru kontatzea gurasoei) Beti modu laburrean adierazita, telegramak sentimendu baten laburpena eramaten zuen, hartzaileak ongi ulertuko zueneko ziurtasunarekin. 

Teknologiaren lasterketak aspaldi baztertu zuen telegrama ohiko bitarteko komunikatzaileetatik eta bizirik segitzen duen arren arnasketa lagunduaren bidez daukate, desentxuferako agindu ofizialaren zain.

Argazkia: moll.com

lunes, 14 de mayo de 2018

NATURAREN DESOREKA



Ez da berria, gizakia aspalditik baitabil eguratsari ahalik eta zukurik gehien ateratzeko ahaleginetan. Gogoratzen dut, artean umea nintzela Arabako Errioxara joan ginen sendi bidai batean lehen aldiz entzun nuela bertako nekazariek tiro egiten zietela hodeiei, euriari eragiteko asmoz. Gauzak sofistikatu egin dira eta berriki irakurri dut txinoek lantegi erraldoi batean dihardutela Tibetean euri jasa 10.000 milioi metro kubikotan gehitzeko. Naturak matematikarako eman zidan gaitasun urria dela eta, hainbeste uretako bolumena irudikatzeak ihes egiten dit, baina suposatzen dut asko dela. 

Zentzumen osoarekin adierazita esan daiteke, ordea, txinoak alde batetik eta amerikano eta amerikano ez direnak bestetik, modu artifizialean euria eragitea planetaren desoreka handiagotzen ari garen bitartean, hondamen berri baten atarian jartzea dela, edo - argiago esanda- sartuta gauden burugabeko ingurumen-politikari jarraipen itsua ematea. 

Horrek esan nahi du, beldur ematen didala txinoen saiakerak, ezer onik ekarriko ez diolako gure munduari. Eta ikuspuntu ekologikotik bakarrik ari naiz; geopolitikoari helduko bagenio... akabo!

Argazkia: Wikipedia

lunes, 7 de mayo de 2018

ATE GIZARAXOA


2018-05-05

Historia luzeko lekukoa dugu Zarugaldeko atea. Baliteke herriko harresietako hondarrik  adinduena izatea, zazpi mende t'erdiko eskarmentuarekin. Denetariko herri bizipenak ezagutu ditu eta herritarren poz eta alaitasunen partaidea gertatu da, isiltasunean. 

Eta txintxik esan gabe ere pairatu ditu bere kontra gizakien arteko dibergentziak sortutako eraso eta kalteak. Ate gizaraxoa XV.eko ahaide nagusien arteko liskar odoltsuetatik gaur egunera arteko bizikidetza batzuetan zentzu gabera heldu da. Badirudi bera dugula herri bihotz taupaden erritmo desberdineko adierazgarria. Ba al du gureak irtenbiderik?

2018-05-04
2018-04-05
2018-04-04



















2018-03-06

2018-03-01
                                                        
Argazkiak: JMVM


lunes, 30 de abril de 2018

PUTEROA, LAPURRA ETA BESTEAK


"Horixe nahi nukeen nik baina nire adinean..." erantzun zuen PPko senatari batek, Europako erakunderen batean karguduna bera,  itxura guztien arabera diru publikorekin burututako ekintza bat ere etikoa dela eta,  prostitutekin ordaindu ote zioten ikerketa batzordeak galdetu zionean.  Agramunt jaunak -horrela du abizena txori horrek- ez dio mihiari balazta ipini eta lasaitasun osoz adierazi digu bere ibilbide politikoaren tarte gazteagoan sexuaren truke mesedeak egiteko prest egongo zela. Benetan errukarriak tipo horrekin oheratuko ziren putak! Nazkagarria.

Cristina azkenik erori egin da tronutik,  etikotasunaz berari inork ez diola ezer erakutsi behar hamaika aldiz oihukatu ondoren. Masterraren eskandaluak lortu ez zuena nor berarena ez denarekiko zaletasunak ahal izan du, eta zirkunstantziek baztertu egin dute bide politikotik. Lapurrek debekatuta eduki beharko zuten politikan aritzea baina  badakigu ez dela horrela eta peperoen artean zeharo hedatua dago politika poltsikoa betetzeko tranpolina deneko ideia.   Espe, Jose Ignacio, Francisco, eta abarrek irekitako bidetik jo zuen Cristinak. Lapurrak, horiek denak, baina botere faktikoek bedeinkatuta, bizkarrak zainduta, eta edozein txorizo gizagaixok zapalduko zuen ziegatik urrun. Higuingarria.

Aurreko guztia Iruñeko Audientziaren epaiarekin nahastuz koktel hilgarria ateratzen da, okagarria. Eta askori mundutik jaisteko gogoa pizten zaigu, beste galaxia batera jauzi egiteko. Baina hori ezina denez gero, geratzen zaizkigun indarrekin borrokan segitzea beste irtenbiderik ez dugu. Itxaropenak elikatzen gaitu. Eskerrak horri.


Argazkia: JMVM

lunes, 23 de abril de 2018

NIRE ERRESUMA EZ DA MUNDU HONETAKOA



Garbi dago Munilla gotzainak estu-estu jarraitzen diola Jesusek Pilatosi erantzun bide zionari.  Zeruko ondareak bakarrik ei ditu gogoan eta eskuak zikin ditzaketen aldagaiei muzin egiten die, bere apaltasunetik.  Munilla jaunak ez du mundu honetako eragiketa ekonomikoen nondik norakoaz ulertu nahi, denbora alperrik galtzea adieraziko bailuke.  Frakak bete lan du huskerietan despistaturik ibili gabe, garia ugari den bitartean gero eta behargin gutxiagorekin egin behar baitio aurre lantegiari. Munilla gotzainak bere zerurako zubietan bakarrik sinesten du, eta kito.

Bien bitartean hortxe ari zaizkigu Donostiako eliz-barrutiko milaka lagun,  gotzainaren finantza kudeaketaz kezkatuta, diru kontuak ez baitira inondik ere koadratzen. Kezka berria, hain zuzen, gotzain gipuzkoarraren eliztarrekiko ohiko sintonia ezari gehitzen zaiona. Hori bai marka! 

Aitortu beharra daukat kanpotik begiratuta kezkaz baino tristeziaz ikusten dudala nik barruan gertatzen ari dena, finean eraikin horretan hazi eta hezi baininduten. Baina desitxuratu egin zidaten etxea eta ez dut sarrera tokia antzematen. Orain, gainera, gustura sentitzen naiz nire txabolatxo xume partikularrean.
Argazkia: JMVM